Θ Ε Μ Α: «Γνωριμία και λατρεία του αληθινού Θεού».

           Οπου κι’ αν στρέψει κανείς το βλέμμα του μέσα στην φύση, θα αντικρύσει τη δημιουργική πνοή του Θεού. Ο έναστρος ουρανός, η απέραντη θάλασσα, το ζωικό και φυτικό βασίλειο, ο λογικός άνθρωπος, αποκαλύπτουν το σοφό σχέδιό Του και την ανεξάντλητη αγάπη Του. «Οι ουρανοί διηγούνται δόξαν Θεού, ποίησιν  δε χειρών αυτού αναγγέλει το στερέωμα». Η λογική με μύρια επιχειρήματα και παραδείγματα αποδεικνύει την ύπαρξή Του. Το επόμενο βήμα  όμως  που πρέπει  να κάνει ο άνθρωπος, είναι να γνωρίσει το Θεό, να συνάψει μία σχέση αγάπης και ζωής μαζί Του. Διότι το θεϊκό έργο δεν τελείωσε με την δημιουργική πράξη. Συνεχίζεται ανά πάσα στιγμή, αφού ο Θεός συντηρεί, διευθύνει και ζωογονεί τη κτίση. Αλλωστε η διαφορά του ανθρώπου με τα υπόλοιπα κτίσματα είναι ότι δημιουργήθηκε κατά έναν ιδιαίτερο τρόπο,  «κατ’ εικόνα» Θεού, ο δε σκοπός της ζωής του είναι να ομοιάσει στον δημιουργό Του.

        

ΟΜΙΛΙΑ - ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΒΗΘΛΕΕΜ

Πανηγυρίζει ο χριστιανικός κόσμος απ’ άκρο σε άκρο της οικουμένης την κοσμοσωτήρια γέννηση του Θεανθρώπου. Οι άγγελοι αγάλλονται στον ουρανό, οι άνθρωποι πνευματικά ευφραίνονται στη γη, σκιρτά η κτίση «τα σύμπαντα σήμερον χαράς πληρούνται, Χριστού τεχθέντος εκ της Παρθένου». Μοναδική στην ιστορία του κόσμου είναι η ημέρα των Χριστουγέννων.  «Επεσκέψατο ημάς εξ’ ύψους ο Σωτήρ ημών, ανατολή ανατολών και οι εν σκότει και σκιά εύρομεν την αλήθειαν».

«Η Ν η σ τ ε ί α»

           Η νηστεία αποτελεί έναν πανάρχαιο εκκλησιαστικό θεσμό. Όμως ως θρησκευτικό φαινόμενο προϋπήρχε της χριστιανικής Εκκλησίας. Και δεν  την συναντούμε μόνο μεταξύ των ισραηλιτών, αλλά και σε άλλους αρχαίους λαούς, ιδίως της ανατολής. Τη νηστεία ανευρίσκουμε ακόμη  και στους αρχαίους Ελληνες και τους Ρωμαίους. Η κοινή  αντίληψη όλων αυτών των λαών ήταν ότι με τη νηστεία μπορούσαν να εξευμενίσουν τους θεούς και να επιτύχουν τον ηθικό εξαγνισμό και την πνευματική τους εξύψωση.

           Η θρησκευτική αξία της νηστείας, προβάλλει ολοκάθαρα στις σελίδες της Παλαιάς Διαθήκης. Αποτελεί την έκφραση της εσωτερικής στροφής του ανθρώπου προς το Θεό και αποκαλύπτει τη συντριβή και τη μετάνοια του αμαρτωλού ανθρώπου. Δια της νηστείας ο άνθρωπος ταπεινώνεται ενώπιον του Θεού. Και  αυτή η ταπείνωση και η συντριβή, που διαδηλώνει η κακοπάθεια της νηστείας, δίνει το δικαίωμα στον άνθρωπο να επικαλείται με θέρμη  το έλεος και τη βοήθεια του Θεού.

ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΠΟΤΕ ΝΑ ΘΥΜΩΝΕΙ ΚΑΝΕΙΣ Η ΝΑ ΦΩΝΑΖΕΙ. ΠΩΣ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ Ο ΘΥΜΟΣ ΚΑΙ ΠΩΣ ΘΕΡΑΠΕΥΕΤΑΙ

Ο ΑΒΒΑΣ Αγάθων είπε, ότι ο οργίλος, και νεκρό αν αναστήσει, δεν εΙναι δεκτός από το Θεό.

Ο μακάριος Ζωσιμάς έλεγε, ότι ή αρχή της συγκρατήσεως του θυμού είναι το νά ταράζεται κανείς και νά μη μιλάει. Απ' αυτό φτάνει με τη χάρη τού Θεού, στο νά μην ταράζεται διόλου.

Ο ίδιος έλεγε, ότι μας χρειάζεται πολλή νίψη και σύνεση για ν' αντιμετωπίσουμε τα διάφορα τεχνάσματα τού διαβόλου. Γιατί καμιά φορά μπορεί από το τίποτα νά δημιουργήσει σε κάποιον ταραχή. " Άλλοτε πάλι φέρνει μια εύλογη πρόφαση, για νά νομίσει κανείς ότι δίκαια τάχα θύμωσε. Είναι και τούτο μία υποβολή, πού προέρχεται από το μίσος του εναντίον τού ανθρώπου. Σ' εκείνον όμως πού ποθεί πραγματικά νά βαδίσει το δρόμο των άγίων, είναι εντελώς ανάρμοστο το νά θυμώνει μ' οποιονδήποτε άνθρωπο, καθώς λέει και ο μέγας Μακάριος: "'Ανάρμοστο είναι στους αδελφούς νά οργίζονται ή νά εξοργίζουν άλλον".

Ορθόδοξη εκκλησία στην Προύσα επαναλειτούργησε χθες ως τζαμί

Ως τέμενος επανελειτούργησε χθες, πρώτη ημέρα της γιορτής των θυσιών, η εκκλησία Αγίας Σοφίας στη Νίκαια Βιθυνίας, στον νομό Προύσα της Τουρκίας.


Σύμφωνα με τον τουρκικό Τύπο, στην εκκλησία, που λειτουργούσε 680 χρόνια ως τέμενος και από το 2007 ήταν ανοικτή ως μουσείο, έγινε προσευχή χθες μετά από 90 χρόνια, παρουσία βουλευτών, τεχνοκρατών και απλών πολιτών.

Άγιος Δημήτριος ο Μυροβλύτης

 Ο ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Ο Άγιος Δημήτριος γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 260μ.Χ., οι γονείς του ήταν ευγενείς και ο πατέρας του ήταν Μακεδόνας Στρατηγός της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Αλλά ο Άγιος Δημήτριος δεν ξεχώρισε μόνο για την ευγενική του καταγωγή μα και για την αρετή του, την ευπρέπεια και την ευγένεια της ψυχής του και την ικανότητά του στην στρατιωτική τέχνη, που εκείνη την εποχή αποτελούσε πεδίο διάκρισης για τους νέους και θεωρούταν ιδιαίτερα δημοφιλής. Μάλιστα ο Άγιος Δημήτριος έφτασε σαν στρατιωτικός στο αξίωμα του Δούκα, ξεπερνώντας την δόξα του πατέρα του.Το 296μ.Χ. (ή σύμφωνα με άλλους μελετητές το 306μ.Χ.) ο Μαξιμιανός -ο τότε Τετράρχης και μετέπειτα Αυτοκράτορας Γαλέριος Μαξιμιανός- συνέλαβε τον Άγιο Δημήτριο και τον κρατούσε φυλακισμένο σε ένα δημόσιο λουτρό κοντά στο ιπποδρόμιο, επειδή ο Άγιος Δημήτριος πίστευε στην χριστιανική πίστη αλλά και έκανε κήρυγμα φέρνοντας κοντά στον Χριστό πολλούς ειδωλολάτρες. Σ' αυτό το σημείο πρέπει να σημειώσουμε ότι εκείνη την εποχή ο Αυτοκράτορας Διοκλητιανός είχε εκδώσει ένα διάταγμα μετά από παρότρυνση του Μαξιμιανού που ουσιαστικά ξεκινούσε άλλον ένα διωγμό κατά των Χριστιανών.

Ιερός Ναός

• Ιστορία Ναού
• Χρονολογικός Πίνακας Γεγονότων
• Ιερείς
• Εκκλησιαστική Επιτροπή
• Έκθεση Χριστιανικού Βιβλίου
• Ιερά Λείψανα
• Τίμιο Ξύλο